Welzijn op recept 'Het zijn juist de kleine stapjes die tellen'


Projectcoördinator Conny van den Berg en welzijnscoach Tineke Pannebakker spreken over het nieuwe concept ‘Welzijn op Recept’. Lees hier hun verhaal.
Voor het hele verhaal ga naar het jubileummagazine van Lijn1.

Conny: “Huisartsen kregen allerlei gelijksoortige vragen waar ze geen antwoord op hadden. Vragen over een mogelijke daginvulling, hoe weer zin in het leven te krijgen. De huisarts heeft echter geen passend antwoord op hoe eenzaamheid moet worden ingekleurd, of de verveling. Welzijnswerk, de verzamelnaam voor wat vroeger alle maatschappelijk werkers, jongeren- en/of ouderenconsulenten waren, weet daar juist heel goed een antwoord op. Welzijnscoaches behandelen eigenlijk alle klachten die niet medisch zijn, of geen medische oorzaak hebben, zoals de psychosomatische klachten. We gaan samen met de cliënt op zoek naar wat ze nodig hebben of willen doen, zodat zij zich beter voelen. Zoals samen koken of eten met elkaar, vrijwilligerswerk of buurtinitiatieven waar mensen naar toe kunnen gaan.”

Welzijn op Recept is ontstaan in Nieuwegein, waar de huisartsen nauw samenwerken met het personeel van gezondheidscentra. Het concept heeft zich inmiddels uitgebreid naar Den Haag. Via Welzijn op Recept kan de huisarts zijn patiënten formeel doorverwijzen naar een welzijnswerker. Verschillende centra en gezondheidcentra zijn momenteel ‘op verkenning uit’, zoals Tineke het noemt. “Sommige huisartsen zijn er al heel ver mee. Die hadden vaak al goed contact vaak met de gezondheidcentra’s. Andere huisartsen weten niet zo goed wat ze ermee aan moeten, zij zien dit niet als hun taak. Het kost ook tijd natuurlijk.”

Een doorverwijzing naar welzijnswerk vanuit de huisarts gaat gepaard met een handtekening van de patiënt voor akkoord dat de huisarts overlegt met de welzijnswerkers over het welbevinden van de patiënt. “Door die toestemming tot samenwerking, werken we veel nauwer samen met de huisarts. We fungeren echt als een brug tussen psychische en somatisch klachten. Wij koppelen terug aan de huisarts wat er gebeurt met de patiënt, en wij hebben op onze beurt in kaart welke patiënten welzijnswerk nodig hebben. Het is belangrijk voor de vertrouwensrelatie ook tussen welzijn en de eerstelijnszorg. En daarnaast worden wij nu gezien als serieuze sparringspartner, niet alleen achteraf, maar ook voorafgaand aan een doorverwijzing.”

Tineke: “Het verschil tussen een maatschappelijk werker en een welzijnscoach is niet zo groot, behalve dat ik nu veel meer samenwerk met de huisarts. Wat ik ook meer tegenkom zijn de zorgmijders, die voorheen wel bekend waren in onze kringen, maar die we niet echt zagen. Die sporadische keer dat zij bij de huisarts komen, kunnen wij echt wat betekenen voor de cliënt.”

Conny: “Onze succesverhalen zijn niet de grote klappers, maar juist de kleine stappen. Zo hebben wij laatst twee mannen gekoppeld aan elkaar, die min of meer hetzelfde profiel hadden. Zij wilden allebei iets met vrijwilligerswerk in de kunst- en cultuursector, maar hadden nog niet echt doorgepakt, werkelijk gesolliciteerd. Toen vroeg de coach of zij niet met elkaar kennis wilden maken. Nu trekken ze er samen op uit, en gaan ze naar musea en helpen ze elkaar met het solliciteren naar vrijwilligersfuncties.”